Kontrajarri ditugu kantu lirikoa (motza, ez konplexua, argudio garatuak espresatzen ez dituena,hunkidura eta sentimentu sinple eta zehatzak baizik) eta kontakizun kantuak. Hau da kantu luzea eta konplexua argudio osoa garatzen duena, diskurtso narratzaile baten eskemaz: hasierako egoera, gatazka, gatazkaren garapena, bukaera, azken egoera. Tradizio hispanikoan kontakizu kantuak pareetan asonante den errima zortziko bertsoak dituenean erromantze du izena eta panaeuropear baladaren bertako paraleloa da. Kontakizun kantu batek neurri hau ez duenean, eta bere eskema estrofiko bat izanik kontakizun kantua da. Azkenik, kantu epikoa gaur egungo ahozko generoetan ez da oraindik sartzen. Españan, eta Europan orokorrean, epika izan zen zehazki Erdi Aroko generoa. Horregatik artxiboaren zati honetan bereiztuko dira erromantzeak eta kontakizun kantuak, zeinetan baladak sartuko ditugun.
| Mota | Titulua | Berriemailea | Sailkapena | Herria |
|---|