NAFARROAKO ondare materiagabearen ARTXIBOA

CARACOLERA (1)

  • Hiztegiaren hizkuntza:
    Castellano
  • Definizio:
    Cesto alto de mimbre en forma de tronco cónico para guardar caracoles.
  • Ikertzailea / laguntzailea:
  •       - Julián Luis Suescun Azcona.
  • Sarrera lexikoaren jatorria (1): tokia:
    Cárcar.
  • Kultura-ondare immaterialaren eremuen araberako sailkapena:
    Hizkuntzak eta literatura -> Onomastika, lexikoa eta fraseologia
  • Hizkuntza-sailkapena:
    Vocabulario navarro->Adjektibo
  • Hizkuntza-sailkapen osagarria :
    Femenino. Derivada. Usado como sustantivo por elipsis de cesta.
  • Etimologia eta dokumentazio historikoa:
    Del castellano caracol (de origen incierto) y el sufijo -era.
Colección de Víctor Manuel Sarobe

CARCAR. Historia, vocabulario, plantas. Eduardo Mateo Gambarte [sic].

[Mateo Gambarte, E. y Fortún Pérez de Ciriza, L. (2002). Cárcar. Historia, vocabulario y plantas. Pamplona: Gobierno de Navarra.]

REAL ACADEMIA ESPAÑOLA: Diccionario de la lengua española, 23.ª ed., [versión 23.7 en línea]. caracolero, ra. (Con otra acepción.)

IRIBARREN, J. M.ª. (1997). VOCABULARIO NAVARRO. Pamplona: Diario de Navarra. P. 101c.

Cofradía Vasca de Gastronomía / Gastronomiazko Euskal Anaiartea. (2017). Diccionario gastronómico. Caracolera. http://www.diccionariogastronomico.es/index.php?id=1&fam=*&alf=C&art=4700